Mutluluk

Ey kirpiklerinden sağdığım gökkuşağın yedi rengi,

Hüzünbaz hüzünleri unut. Ayak diplerine kök salmış siyahı da.

Koş yeni demlenmiş yürek demime. Sokul ve mevzilen gözlerinde kuruttuğum kirpiklerime.

Şarkılar sustu biliyorum, söz sırası bizde. Mutluluğumuzdan alıntı birkaç çift umudumuz var dudaklarımıza ördüğümüz. Erişmese de ellerimiz ellerimize, bir yolumuz var özleminde yürüdüğümüz.

Sana kaç gel demiyorum. Biliyorum hakkım değil bu. Bırak kanlı bir savaşın içinde geçsin ömrümüz. Çilekeş bir sonbahar yaprağına özensin gözlerimiz.. Aynı tende, aynı gölgede yürümese de mavi düşlerimiz, aynı sevdanın ıslak cümlelerinde büyüsün ismimiz.. İlintilensin kokun cennnetle, bize aidatlansın ayrılık.

Ne fark eder ki?

Ben sendeyim, sen bende. Bükülse de cümlelerimiz sökülse de alfâbemiz biz bir cümleyiz: Sen ve Ben.
İki harf bir cümleden ibaret mutluluk.